فروتنی

یکی   قطره  باران  ز  ابری چکید                        خجل  شد چو  پهنای  دریا  بدید

که جایی که دریاست،من کیستم                      گراو هست،حقا که من نستم

چو  خود  ر ا  به چشم حقارت بدید                      صدف در کنارش به جان پرورید

سپرش به جایی رسانید کار                               که  شد  نامور  لو لو شا هوار

                                  بلندی از آن یافت کاوپست شد

                                  در نیستی کوفت تا هست شد

                                                                                     بوستان سعدی

/ 13 نظر / 142 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مجيد

انتخاب های زيبايی بود از شاعران بزرگ

کدخدا

من خيلی وقته که لينکت کردما

کدخدا

لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن

سارا

سلام[لبخند] وبلاگ خوبی داری، خوشحالم که به شعر و ادبیات علاقه داری[گل]

کاوه

خیلی شعر قشنگی است[لبخند][خنده]

چجحککم

گگکممممممممممممممممممجحخخ