فروتنی

یکی   قطره  باران  ز  ابری چکید                        خجل  شد چو  پهنای  دریا  بدید

که جایی که دریاست،من کیستم                      گراو هست،حقا که من نستم

چو  خود  ر ا  به چشم حقارت بدید                      صدف در کنارش به جان پرورید

سپرش به جایی رسانید کار                               که  شد  نامور  لو لو شا هوار

                                  بلندی از آن یافت کاوپست شد

                                  در نیستی کوفت تا هست شد

                                                                                     بوستان سعدی

/ 13 نظر / 70 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مجيد

انتخاب های زيبايی بود از شاعران بزرگ

کدخدا

من خيلی وقته که لينکت کردما

کدخدا

لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن لينکم کن

سارا

سلام[لبخند] وبلاگ خوبی داری، خوشحالم که به شعر و ادبیات علاقه داری[گل]

کاوه

خیلی شعر قشنگی است[لبخند][خنده]

چجحککم

گگکممممممممممممممممممجحخخ