دماوند

   ای دیو سپید پای در بند                    ای گنبد گیتی ای دماوند

از سیم به سر یکی کله خود                زآهن به میان یکی کمربند

تا چشم بشر نبیندت روی                      بنهفته به ابر چهر دلبند

چون گشت زمین زجور گردون                 سرد و سیه وخموش و آوند

بنواخت زخشم بر فلک مشت                 آن مشت تویی تو ای دماوند

تو مشت   درشت   روزگاری                   از گردش قرن ها پس افکند

نی نی تو نه مشت روزگاری                   ای کوه نی ام از گفته خرسند  

تو  قلب   فسرده ی  زمینی                   از  درد   ورم   نمود  یک چند

تا   درد  ورم   فرو   نشیند                      کافور   برآن   ضماد   کردند

                                   ملک الشعرای بهار

/ 22 نظر / 177 بازدید
نمایش نظرات قبلی
عمويادگار

علی شریعتی نوش جان مي كنم اين جام زهر آلود را كه تدارك ديده اند ميزبانان سخت كوش و شياد در اين بزم طرب انگيز مرگ بار و تف تف ، بر مي گردانمش با جگر پاره هاي سوخته دلم و آواز مي خوانم غزل وداع را در مايه شور تا بل فرو بنشانم شوري اين سرمستي بي هستي را و جگر گوشه ام را مي بخشم به كسي جز من بر تو تا بر مزارم ضربدر بزني نامم را و كنيه ام را تا در ميان قبيله ام و در ميان كتاب ها و مكتوب ها و كتيبه ها براي هميشه ، نسلم از صحنه روزگار محو شده باشد

فرزاد

سلام ... ممنون که منو ياد گذشته انداختی ... ياد يه حسايی که دوسش داشتم ... آپم بدرود

بدذات

... چيه ؟ چرا فکر بد کردی ؟ بيا تا بفهمی داستان اين شعر چيه

بدذات

چو برقصي ،تو فريبا ببري از دل من تاب و توانم چو خرامي ز تمنا فكني برق هوس بر دل و جانم ... سلام گلم ... من به روزم ...

کدخدا

کلبه شما اماده شد اينم کليدش

---

با سلام اگر احتياج به هم صحبت داريد محتاج به هم صحبتيم 09132829660 خوشحال ميشم تماس بگيريد

محمد حسین خلیلی

شیما

واقعا از این شعر ممنونم! چون من برای کاری به این شعر نیاز داشتم! اگه خواستید به وبلاگ من هم سری بزنید شاید چیزی پیدا کنید که به دردتان بخرد[نیشخند] [گل][گل][گل]

MERSI[لبخند]

saba

از بابت شعر ممنونم! بقیه جاها نمیدونم چرا اینقدر دراز بود!! بالاخره تونستم در ازادمو پیدا کنم مرسی عجیجم